Uitgebracht: 2 december 2025
Speelduur: 2,5 uur (HLTB: main + extra)
Ontwikkelaar: Santa Ragione
Uitgever: Santa Ragione
Gespeeld op: PC (GOG) - specs PC
Metacritic score: 73 (Reviews) - 62 (Users)
Pluspunten:
- + Unieke look
- - Weinig inhoud
Kopen:
Horses is een game met een reputatie die het uiteindelijk niet helemaal waar kan maken. De game werd geweerd van Steam en Epic, door diens expliciete inhoud. Na de game volledig te hebben doorlopen lijkt dit een beetje overdreven. Ja: de game is bizar en bij vlagen grotesk, maar dit alles is niet zo heftig dat het al de commotie kan verantwoorden. Wat Horses uiteindelijk is, is een bizar kunstwerk dat je misschien aan het denken zet, maar ook vrij karig is.
De game draait om de zomervakantie van Anselmo. Hij heeft het thuis een beetje verknalt en is daardoor min of meer verplicht om deze zomer te laten zien dat hij toch echt een harde werker is. De beste manier om dat aan te tonen? Veertien dagen werken op de boerderij van een vrij vreemde boer.
De paarden
Deze boer beeft namelijk nogal vreemde paarden. Het zijn overduidelijk naakte mensen met een paardenmasker, maar de boer doet er totaal niet raar over: dit is gewoon zoals de boerderij werkt. Los van dat nogal bizarre feit, begint je vakantiebaantje met vrij simpele taken: planten water geven, groente oogsten, houthakken, enzovoorts.
Al snel veranderen je taken en krijg je meer te maken met de vreemde paarden en hoe ze behandeld worden. Dat varieert van hooi geven tot zeer expliciete taken die je eigenlijk niet kunt, maar wel het liefst zou weigeren.
Van ongemakkelijk tot zeer naar
De boer vraagt namelijk steeds meer van je, en ook de bezoekers hebben rare taken voor je. Het blijkt dat de boerderij onderdeel is van een groter systeem. Daar zit ook de kracht van de game: het laten zien hoe zo'n bizarre situatie toch kan bestaan en wat het voor jou betekent als nietszeggend onderdeel van dat alles.
Horses is op die manier een soort experiment, een rare ervaring voor de speler. De taken die je uit moet voeren maken je ongemakkelijk, maar ook het uiterlijk van de game: de rare 4:3 verhouding van je scherm, het feit dat alles in zwart-wit en als stomme film wordt gepresenteerd, de rare animaties. De game leent duidelijk van bepaalde rare oude horrorfilms.
Als je kritiek wilt hebben op de game, dan kun je het beter hebben over de gameplay. De presentatie is een bewuste keuze waar je het mee oneens kan zijn, maar het is wel een goed geheel. Wat minder strak aanvoelt is de gameplay.
Expliciet, of toch niet?
De game sleept je in een hele nare situatie, een voorbeeld van een overduidelijk kwaadaardige maar zorgvuldige georganiseerd systeem waar je in vast komt te zitten: je wilt er wel uit, maar dat lijkt niet mogelijk? Of wel?
Ondertussen voer je dus allerlei rare taken uit, en sommige daarvan zijn behoorlijk heftig. De dingen waarvan de game werd beticht waardoor het overal geweerd werd, heb ik niet gezien. Toch is er ook nu genoeg nare inhoud, zoals van verminking en seksueel geweld. Dat soort inhoud wordt nooit volledig in beeld gebracht: de game censureert zichzelf behoorlijk.
Wanneer je bijvoorbeeld in een scene betrokken wordt waarin een van de paarden iets wordt aangedaan, dan zie je die daad zelf niet maar enkel de instrumenten en impliceert de game wat er gebeurt.
Simpel
Dat zal voor een deel zijn om het niet al te expliciet te maken, maar ook omdat de game niet echt een pareltje is qua looks. De game is op dit vlak behoorlijk simpel, en ook al zou je al het geweld wel volledig in beeld willen brengen: de game heeft niet de mogelijkheden om dat geloofwaardig te tonen. Er zijn legio games die gewoon verkrijgbaar zijn en waar geen haan naar kraait, die veel meer heftige beelden produceren. Het is enkel het geïmpliceerde seksuele geweld waar men zo op aanslaat, en dat is ergens best hypocriet.
Als je kritiek wilt hebben op de game, dan kun je het beter hebben over de gameplay. De presentatie is een bewuste keuze waar je het mee oneens kan zijn, maar het is wel een goed geheel. Wat minder strak aanvoelt is de gameplay. Zo voelen de taken die je uitvoert door middel van gereedschappen wat klungelig en simpel opgezet aan: er is totaal geen diepgang of diversiteit en ook de keuzes die je maakt lijken soms niet goed verwerkt te worden in het verhaal. Zo weigerde ik bewust een bepaalde opdracht, maar ging de game toch door alsof ik dat wel had gedaan.
Anticlimax
Maar ook het verhaal zelf is niet heel bijzonder: halverwege de slechts twee à drie uur durende game bevriend je nieuwe karakters en dat gaat eigenlijk te snel en te vreemd. Ook het einde is eigenlijk vrij onbevredigend. De game presenteert zo’n steeds naarder aanvoelende wereld, die af lijkt te stevenen op een bizarre climax die eigenlijk niet komt. Er zijn wel verschillende eindes, afhankelijk van welke keuzes je maakt, maar ze zijn allemaal niet echt heel bijzonder.
Horses is een bijzondere game, daar zal niemand aan twijfelen. Met diens rare en nare inhoud en thema’s, diens nu al vreemde geschiedenis met Steam en Epic, en de rare stijl: het is een heel unieke game die helaas toch niet helemaal levert wat het wel op probeert te bouwen. Wat rest is een hele korte, karige game die op zich wel je tijd waard is, maar niet alle commotie waard is, en verhaal probeert te vertellen dat andere games al beter hebben gedaan.
