Publicatie: 12 juli 2025  

Amnesia: The Bunker begint zoals alle andere delen in de serie: met een hoofdpersoon met geheugenverlies. Hoewel je begint als soldaat die tegen de Duitsers vecht in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog, bevind je jezelf plots in een Franse bunker. Je weet niet hoe je daar bent gekomen, maar weet wel dat je dynamiet nodig hebt om de ingestorte ingang weer vrij te maken. Alleen zo kun je weer naar buiten.

Buiten afgeschoten, binnen...

Nou zou je misschien denken dat vastzitten in een sterke bunker helemaal niet zo'n straf is wanneer de Duiters iedereen buiten de bunker afschieten, maar er is helaas een nog een groot gevaar. In de bunker waart een monster rond, die steeds meer van de Franse soldaten opvrat tot alleen jij nog maar over was. Het gevaar van het monster lijkt, en klinkt, een heel stuk concreter dan de Duitse soldaten ergens buiten je bunker. Daarom is het zaak om niet alleen de ingang vrij te maken en te ontsnappen, maar ook het monster te overleven. Iets wat bijzonder pittig zal blijken.

Gelukkig heb je een veilig plek: een goed beveiligde ruimte, met een belangrijke levenslijn in de vorm van een generator. Zoals je wellicht verwacht is een bunker niet bepaald een gezellige omgeving vol licht en vrolijkheid. Het is een Spartaans ingericht stelsel van betonnen gangen en ruimtes die pikkedonker zijn als je niet wat schaarse benzine in de generator giet voor de schaarse verlichting. Die generator is een vloek en een zegen. Gezien de brandstof die je er ingiet maar voor enkel minuten aan licht kan zorgen, is het belangrijk om je tijd efficiënt te gebruiken. Vanuit je uitvalsbasis ga je op zoek naar voorraden en uitrusting die je nodig hebt om uiteindelijk dat dynamiet te bemachtigen.

Spooky roguelite

Amnesia: The Bunker lijkt in dat opzicht op een roguelite. Korte sessies waarbij je steeds een andere hoek van de bunker onderzoekt om ze snel weer terug te brengen naar je veilige ruimte, waar je jouw voortgang kunt opslaan. Wanneer dat lukt, is het een geweldige ervaring. Want ook deze game, zoals alle delen de serie, kent geweldige omgevingen, gruwelijke geluidseffecten en gemene subtiele gameplay om je echt angstig te maken.

Niets is meer angstaanjagend dan wanneer je lekker aan het ontdekken bent, en je ineens het geluid hoort van een generator die afslaat. Vervolgens zie je met lede ogen aan hoe het al zeer schaarse licht om je heen uit knippert en er vervolgens niks is behalve duisternis. Nouja, niks en een heel boos monster voortdurend in de buurt lijkt te zijn door de geluiden die het maakt. Alsof het achter elke muur zit, kruipt boven elk plafond of zich klaar verderop klaar lijkt te maken om je te pakken.

Nagelbijtend spannend... Soms.

Wanneer Amnesia: The Bunker werkt, dan werkt het ook echt heel goed. Dan is het een als vanouds nagelbijtend spannende game. Maar het probleem is dat de game ook best vaak niet zo lekker werkt. Door de roguelite aard van de game is het soms bijzonder handig om niet te overleven. Waarom met lege handen teruglopen naar een lege generator, wanneer je ook de pijp uit kunt gaan en weer met een volle tank overnieuw de boel onderzoekt met de opgedane kennis? Daar komt bij dat het monster wat te veel aanwezig is. Dat zal misschien komen omdat in deze game meer gericht is op actie, en minder op een (achtergrond)verhaal. Jammer, want daardoor ben je al snel bekend met je grote vijand, en jaagt hij steeds minder schrik aan.

De andere Amnesia games weten als geen ander dat juist relatief onzichtbare monsters het engst zijn. Het monster van dit deel kom je heel vaak tegen, en vaak behoorlijk onverwacht waardoor je voortgang teniet wordt gedaan. Je hebt dit keer dan wel een wapen, maar het haalt niet veel uit. Je kunt het monster er mee afschrikken, meer niet.

Wanneer je weet dat ergens een monster zit, en je loopt toch in diens richting om vervolgens de pijp uit te gaan, dan is dat jouw schuld. Wanneer je ergens sluipt, en daardoor nagenoeg geen enkel geluid maakt, en toch plots van achteren of vanuit een gat in de muur plots gegrepen wordt, dan is het irritant en voelt je dood als vervelend en oneerlijk. Juist dat gevoel is, in tegenstelling tot je pistool, dodelijk voor het monster. Het monster verwordt al snel een blokkade die je soms ook gewoon even kunt oproepen om je sessie letterlijk de nek om te laten draaien zodat je met een volle generator weer opnieuw kunt beginnen, of de vergaarde info, zoals codes, kunt toepassen. Dat is natuurlijk niet de bedoeling van een horror game…

Dan zijn er nog de ratten. Het wat schaarse verhaal in de game verklaart waarom er een monster huist in de bunker, maar er is totaal geen reden waarom de ratten in de bunker ineens enorm groot zijn, en een soort koplampen als ogen hebben. Daar komt bij dat ze bijzonder agressief zijn en jou kunnen aanvallen. Gelukkig kun je deze vrij vreemde toevoeging in de opties uitzetten, want het is een onderdeel dat enkel aanwezig lijkt om de gameplay op te rekken door je voortgang te frusteren.

Wanneer Amnesia: The Bunker werkt, dan werkt het ook echt heel goed. Dan is het een als vanouds nagelbijtend spannende game. Maar het probleem is dat de game ook best vaak niet zo lekker werkt

Daar komt bij dat je dit keer niet een zwangere vrouw speelt zoals in Rebirth, of een simpele ziel zoals in The Dark Descent. Dit keer ben je een fitte soldaat die vecht aan de frontlinie. Waarom kan ik dan niet een simpele rat wegtrappen? Waarom kan ik niet over de allerkleinste randjes springen? Dit is natuurlijk te verklaren aan de hand van de gameplay van de game, maar het past niet bij de hoofdpersoon: van een soldaat verwacht ik iets meer kennis en kunde, en ook meer ruimte in z'n rugzak voor alle te verzamelen spullen waarmee je moet overleven en puzzelen.

Tasten in het duister

Wat wel tof is, is de wijze van puzzelen in de game. Je ziet van al snel wat het obstakel is, en wat het doel is. Zo zie je een deur die op slot zit met een hangslot. Je kan een omweg zoeken, je kan de deur slopen, maar je kan ook het slot kapotschieten. Alles heeft z'n voor- en nadeel. De deur opblazen maakt dan wel veel geluid, wat het monster aantrekt, het is wel lekker snel klaar. Die omweg is stil, maar is wel een stuk langer, wat meestal ook niet ongevaarlijk is. Schieten zit daar tussenin, maar kost uiteraard kogels, en die zijn bijzonder schaars. Ook leuk is dat elke keer dat je de game doorloopt er een aantal dingen, zoals voorraden, gereedschappen, te verzamelen brieven, op schillende plekken liggen en dat codes elke keer anders zijn.

Daarnaast weet de game wel meer dingen goed te doen. Zoals gezegd ziet de game er heel tof uit. Misschien niet moeders mooiste, maar wel een heel sfeervolle en soms bijzonder gore spelwereld. Er is de in bunker ook wel wat diversiteit in de omgevingen wat de spelwereld, zelfs in de bijna totale duisternis, fris houdt. Die duisternis zelf is ook heel tof gedaan. Een donkere ruimte is ook echt heel donker, en de licht- en schaduweffecten zijn bijzonder mooi en ogen realistisch. Ook het geluid is erg sterk. Het gegrom en gestamp van het monster, het geluid van lijken vretende ratten, de industriële geluiden van machines, je eigen gestommel in het duister: het klinkt bijzonder goed en sfeerverhogend.

Die elementen met elkaar zorgen voor een fijne horror cocktail waar je zeker van kunt genieten, zolang de game je maar niet in de weg zit met overbodige ratten of een soms wel heel plots en te vaak verschijnend monster, waardoor deze vervelend wordt in plaats van eng blijft. Amnesia: The Bunker is een best leuk deel in de Amnesia serie, die meer de nadruk legt op actie dan de narigheid van een The Dark Descent of het verhalende van Rebirth. Dat maakt het zeker niet een slechte game, maar ook niet de beste in de serie.

• Amnesia: The Dark Descent

Over deze site        Site map        Contact