Publicatie: 24 april 2025  

Het is gek dat in een game waar het verhaal draait om opgroeien en volwassen worden, het voelt alsof je als speler steeds jonger wordt. Sable spelen voelt alsof je weer klein bent en voor het eerst dingen ervaart en ontdekt. Hoe werkt dit? Die persoon ziet er interessant uit! Wat is daar verderop? Wat kan ik hiermee? Deze beestjes ga ik verzamelen! Sable doet veel dingen goed, maar wat vooral opvalt is hoe sterk dat gevoel van ontdekken vertegenwoordigd is. En dat is maar goed ook, want deze wereld heeft heel veel om te onderzoeken.

Voordat je dat gevoel van nieuwsgierigheid los kunt laten op de wereld zal je iets anders opvallen: deze game is bijzonder sfeervol met diens vreemde en intrigerende stijl vol strakke lijnen en motieven. Het is tegelijkertijd simplistisch met grote vlakken, en complex met ingewikkelde patronen. Deze sterk omlijnde wereld is de wereld waarin jij de rol aanneemt van Sable. Ze is lid van de Ibex clan, en ze is oud genoeg om te starten met haar 'Gliding'. Dat is een periode waarin clanleden de wijde wereld intrekken om te onderzoeken wat ze willen doen in de wereld. Ze kan doen en laten wat ze wil, en wanneer ze een idee heeft wat ze wil worden in het leven, dan kan ze weer naar huis terugkeren en haar nieuwe rol aannemen.

Dit maakt van Sable een vrij letterlijke open wereld game: de wereld is volledig open en toegankelijk om te onderzoeken welke rol jij later wil uitvoeren door alvast ervaringen met al die rollen op te doen. Waar veel open wereld-games volledig de mist in gaan met hun gevoel van urgentie doordat je al snel de hoofdmissies opzij zet ten faveure van het verzamelen van items, het doen van klusjes, en op onderzoek uit te gaan, daar kent Sable helemaal geen urgentie. Doe lekker wat je wil. Wil jij naar links en een neergestort ruimteschip onderzoeken? Prima! Ga je toch voor het verkennen van de gebieden en het verzamelen van de bijbehorende kaarten? Ook leuk! Of zoek je een stadje op om wat zijmissies op te pikken? Helemaal goed!

De gameplay van Sable voelt soms als een paradox: er is totaal geen dwang om iets te doen, maar toch voel je je geroepen om alles te doen, de game smeekt soms om ontdekt te worden. Overal in de bontgekleurde wereld is wel iets te vinden. En dan niet zozeer kleine oppervlakkige dingetjes om te verzamelen of af te vinken, maar dingen als bijzondere groepen mensen, vervallen ruïnes, of bijzondere omgevingen. Het onderzoeken van die dingen levert niet altijd direct iets op als geld of missies, maar wel verwondering.

Natuurwappies en autocratische gekken

Langzaamaan kom je ook meer te weten over die wereld, door gesprekken of ontdekte achtergrond informatie. Maar ook dat is optioneel, het is niet nodig om de game 'uit te spelen' voor zover dat kan. De keuze is ook hier volledig aan jou.

Waar de kracht van de game ligt is dat het niet toch stiekem je dwingt het een of ander te doen. Het weet de wereld dermate interessant te maken dat jij als speler verder wilt, verder dan wat noodzakelijk is. Sable, de game, weet alles zo te positioneren dat jij als Sable, het karakter, wilt bekijken en onderzoeken wat het allemaal is. Soms kom je op de gekste plekken weer wat tegen. Zo kun je meteen al een personage ontmoeten dat pas relevant is wanneer je veel verder weg een zijmissie oppikt om op zoek te gaan naar dat personage. Normaliter baal je dan al snel dat je dat hele eind weer opnieuw moet afleggen naar waar je eerder was, maar niet zozeer in deze game.

Sable heeft wel een fast-travel systeem om snel te reuzen tussen een aantal van de meer grote locaties op je kaart, maar veel leuker is het om op je jetbike, een soort zwevende motor, door de omgevingen te zoeven. De omgevingen zijn namelijk echt beeldschoon. Er zijn verschillende gebieden met eigen kleurenpaletten, flora en fauna, en allemaal zijn ze prachtig eenzaam. Maar met je geliefde jetbike is het doorkruisen ervan een plezier. Zeker wanneer je de jetbike aanpast met te verdienen of te kopen onderdelen en kleuren. Net als je jetbike kun je ook Sable zelf voorzien van een andere look, waarbij vooral de maskers belangrijk zijn.

Mensen helpen

In de wereld van Sable dragen namelijk alle mensen een masker. Zo zijn er maskers voor kinderen, voor handelaren, wachters, geografen, en ga zo maar door. Een van je taken om te ontdekken wat je later wilt worden, is het verzamelen van die maskers. Zo kun je handelaren helpen, om zo diens masker te verdienen. Of je helpt keververzamelaars om een kevermasker te bemachtigen. Wat je ook doet, ook dit is allemaal aan jou.

Sable heeft wel een fast-travel systeem om snel te reuzen tussen een aantal van de meer grote locaties op je kaart, maar veel leuker is het om op je jetbike, een soort zwevende motor, door de omgevingen te zoeven

Wat bijzonder is, is dat Sable geen enkele vorm van geweld bevat. De missies draaien om verzamelen, klauteren, wat speurwerk, rapporteren en onderzoeken. Dat klinkt kneuterig en alsof het geen urgentie heeft, maar je wilt gewoon die andere mensen helpen. En eigenlijk is dat ook wel eens lekker en verfrissend: om iets te doen omdat het gewoon leuk is om uit te voeren en om iemand te helpen, in plaats van dat anders iemand doodgaat of de wereld vergaat.

Er zijn weinig dingen om te benoemen waardoor je op de game kunnen afknappen. Er is slechts één punt dat je als speler wat kan gaan irriteren. En dat is de verte. Zeker op een wat betere pc, de game stelt geen hoge eisen, kun je heel ver kijken en alles wat je kunt zien, kun je veelal bereiken. Maar door de look met alle scherpe lijnen en kleurvlakken, is de verte een kartelige soep van kleuren en pop-in effecten. Van dichtbij is de kleurrijke wereld prachtig, zeker ook door de dag- en nachtcyclus, maar in de verte verlies het die schoonheid, zelfs met alle pracht en praal op het maximaal haalbare qua instellingen.

Maar veel maakt het eigenlijk niet uit, want Sable is oprecht een unieke game. Door een open wereld te presenteren die ook echt open is. Door optionele missies te bieden die ook echt optioneel zijn. Door de wereld vol te stoppen met avonturen die je kunt ervaren, maar nooit verplicht hoeft te ervaren. De game weet hoe het met minimale middelen het maximale bij de speler los weet te maken. Sable vraagt niet om ontdekt te worden, maar weet dat het zo interessant oogt, zo interessant klinkt, en zo interessant is, dat je zelf wel komt kijken. En als je dat doet, dan doe je waarschijnlijk meer dan dat er van Sable verwacht werd.

Sable moest haar rol zoeken in de schitterende wereld, maar de kans is groot dat je wanneer je na zo'n tien uur hebt rondgebanjerd in deze wereld, je niet alleen haar rol hebt ontdekt, maar ook al het andere hebt ervaren wat de game te bieden heeft. Sable verplicht je niks te doen, maar is zo uitnodigend dat je vanzelf diens wereld instapt en er alles probeert uit te halen.

• Wheel World
• Dungeons Of Hinterberg
• Terra Nil
• Botany Manor

Over deze site        Site map        Contact